بروات و حوالات ديوانى باشد در استيفاى آن زحمت بسيار بديشان رسد و بعد از تحمل مشاق « 1 » و كثرت تكاليف يحتمل كه بروات « 2 » جامگيات ايشان بسبب تعدد اصحاب « 3 » حوالات « 4 » به تمام و اصل نشود يا « 5 » با الكليه راجع گردد « 6 » و در اثناى اين حال فرصت استصحاب و استلزام ايشان فوت شود و مطلبى نيز كه موقوف بر حضور ايشان باشد در حيّز توقف و تعذّر ماند بنابرين مقدمه مصلحت وقت مقتضى آن شد « 7 » كه هركس را از امرا و لشكريان ايشان موضعى از مواضع ديوانى بوجه « 8 » مرسوم و جامگى تعيين رود و باقطاع ايشان مقرر گردد تا باستغلال « 9 » اشتغال نموده ( * ) و باستنما « 10 » و استثمار « 11 » استكثار محصولات كرده سال بسال وجوه مواجب خود از ارتفاعات آن مواضع « 12 » تصرف نمايند و بمصالح ملازمت از اسبان « 13 » و چپر « 14 » و جبه و اسلحه و آزوق و خيمه و ساير ما يحتاج اليه « 15 » مستغرق گردانند و برجوع با ديوان بزرگ محتاج نشوند « 16 » و

--> ( 1 ) - ت : مستاق ، ث : ميثاق . ( 2 ) ث : و - افزوده . ( 3 ) ب : ايشان . ( 4 ) ت : حوالت ( 5 ) - آ ت : تا ، پ : ؟ ؟ ؟ ا . ( 6 ) ج : شود . ( 7 ) پ ج : باشد . ( 8 ) ت : توجه . ( 9 ) ت پ ج باستقلال ، ث : باست ؟ ؟ ؟ لال . ( * 10 ) ت : حذف شده . ( 11 ) - ب پ ج : استمثار ، ت : باستثمار ، آ : استثمار و . ( 12 ) - ب پ ج : موضع . ( 13 ) - ب ث ج : اسباب . ( 14 ) - ب : جه ، پ ت : جر ، ث : ناخوانا ، ج : جپر . ( 15 ) - پ : حذف شده . ( 16 ) - آ ت : نشود ، ث : شوند